Gloeiende koorts, overgeven en leegloop,

Wheeeeee, ik ben zondag ziek geworden. Gloeiende koorts, overgeven en leegloop ( zeg maar leeg spuiten ). Volgens mij ben ik ineens 5 kilo lichter. Ziek gemeld, bij de opdrachtgever, de werkgever en bij de cursus gever.
Ik vind het zo jammer, Want zonder de cursus avonden bezocht te hebben mag ik geen examen doen. Dat is nu eenmaal zo met exin/itil. Vannacht geslapen van 4:12 tot 5:20 uur. de rest van de nacht van bank naar wc gelopen. Onze wc-stortbak doet er 6 minuten over om weer vol te lopen. Telkens als ik dacht, nou ben ik leeg er komt niets meer, moest ik een paar minuten later weer. Het was een paar keer alleen maar lucht, maar daar voelde ik geen verschil meer in. Dus bij iedere aandrang, hub weer onder de vliesdeken uit naar de gang strompelen. En een kramp, niet normaal. Heden ochtend maar een dusputalin in genomen, en proberen weer broodjes te eten. ff wat vastigheid er in. Het MOET morgen over zijn, want ik wil met mijn vrouw mee naar de kaakchirurg.
En ik dacht nog wel dat dit jaar beter zou gaan dan vorig jaar. ZUCHT.

PCs verhuizen. Wat een kabels.

Alweer een week voorbij. Kei hard gewerkt, want ik moest helpen met verhuizingen op de zaak. 7 pcs met ieder twee schermen en schakelkastjes. Wat een kabels. Gelukkig had ik stickers bij me, dus kon alles logisch nummeren.
FF een rustig weekend en dan maandag en dinsdag avond weer naar cursus. Ik ben benieuwd welk itil deel we deze keer gaan behandelen

Bedankt Dannis.

Hoera, ik heb toch een lift gekregen. Dank collega Dannis. De eerste twee curses avonden zijn vlot verlopen.
Volgende week weer twee avonden.
Morgen avond handel ik de verlopen veilingen af en maak ik alles verzend klaar. Ja mensen, af en toe lukt het gewoon niet om alles per dag af te handelen. Maar weest gerust. De spullen komen er aan.

De cursus begint

Het bezoek aan de arboarts gaat niet door, mijn teamleider heeft voor me gebeld. Hopelijk hoor ik er verder niets meer over.
Maandag en Dinsdag avond naar curses in ijsselteijn ik ben benieuwd hoe laat ik thuis ben. Met een beetje geluk nog voor middernacht. Ik heb een mail gezonden aan de andere deelnemers, of iemand mij een lift kon geven, maar ik heb geen enkele reactie gehad. Dus het ziet er naar uit dat ik daar inderdaad naar de bus halte moet wandelen.
Helaas. Maar zo als altijd bij teleurstellingen, niets aan te doen.

Voetbal - Coen Moulijn, Feijenoord

Toen ik nog een klein Rotterdammertje was, ging ik wel eens met mijn Vader en mijn Opa naar Het Stadion. We gingen dan in Opa's Fort Taunus, van Rotterdam Noord helemaal naar het verre Zuid. Opa reed dan heel lang rond voor een plekkie, en dan moesten we nog een rot eind lopen naar De Kuip. Ik had geen belangstelling er in, vond het alleen maar leuk dat ik met mijn Vader en Opa mee mocht. Mijn Opa zat zich altijd druk te maken, tijdens de wedstrijd zaten zijn benen geen seconde stil en zijn handen trilden. Ik snapte er niets van, aldat ge-ren op het veld achter die stomme bal aan. Zo ook op een dag, ik weet het jaar niet meer, stopte de wedstrijd plots. Er renden mensen het veld op met bloemen en vlaggen, een van de spelers werd opgetild en rond gedragen. Mijn Vader en Opa juichten en klapten als bezetenen mee. En die man had niet eens een doelpunt gemaakt! Dat werd me toch te gek. Ik trok net zo lang aan Vaders arm tot ik zijn aandacht had. Wat gebeurt er, riep ik, wie is die vent? Mijn Vader liep rood aan, dit is COEN MOULIJN gilde hij mij toe. Maar hij heb toch niet gescoort? riep ik. Mijn vader draaide zijn handpalmen naar de lucht als in uiterste wanhoop. HET IS ZIJN AFSCHEIDSWEDSTRIJD, brulde hij. Ah zei ik, en haalde mijn schouders op. Even later ging de wedstrijd nog een kwartiertje verder zonder die Coen. Op weg naar de auto legde mijn Opa zijn hand op mijn schouder en fluisterde "je vader gaat voorttaan maar alleen, ik vind er ook geen donder meer aan." en gaf me een vette knip oog. En Opas wil was wet, want we zijn daarna nooit meer geweest. Vader ging nog wel af en toe met de tram er naar toe, maar lang heeft hij dat niet vol gehouden.