Je hebt het al vaker kunnen lezen in mijn blogs: ik werk in de detachering. Het ziet er naar uit dat er op korte termijn een einde komt aan mijn huidige opdracht. De opdrachtgever is met een andere partij in zee gegaan en alle mensen van andere bureaus gaan zoveel mogelijk vervangen worden. Het rommelt al een paar weken aan geruchten en voorstellen, maar afgelopen vrijdag leek de kogel door de kerk. Een leiding gevende van de nieuwe partij kwam even een praatje maken. Het huidige plan voorziet er in dat de komende twee weken mensen van de nieuwe partij gaan mee kijken/lopen met onze jongens. Per 30 juni moet alles over gedragen zijn en staan wij "buiten" ehhu, komen wij beschikbaar voor een nieuwe uitdaging. A.s. maandag wordt het pas echt beslist want dan is er op hoger niveau een telefonische vergadering tussen de hogere heren van de partijen. Misschien dat de twee 'scripters' nog blijven, maar het support-team waar ik bij hoor gaat weg. Verder ben ik vrijdag naar het ziekenhuis geweest voor een consult. De recent uitgevoerde behandeling in de operatie kamer heeft niet geholpen: ik heb nog steeds pijn in mijn buik. Omdat er iets anders gedaan is, dan afgesproken, kom in nu in de herkansing. De eerst volgende plaats is voor mij, en dan gaat als nog de beloofde ingreep plaats vinden. Zou mooi zijn als dat in de eerste week van juli valt. Want dan kan ik tussen mijn huidige opdracht en de nieuwe uitdaging geholpen worden en weer opknappen. Wat zal ik mijn huidige ritme missen, weer helemaal wennen aan een nieuwe omgeving, nieuwe collegas, andere werktijden, andere reis, ander ritme. Spannend maar ook wel weer eens nodig. 5 jaar zit ik bij de huidige opdracht gever, wel in verschillende functies dat wel. En ik ben tussen door een paar weken weg geweest. Het zal dus wel even duren voor ik het "los" heb kunnen laten.
Een vrolijke noot klinkt als een klok. Maar het gaat niet alleen om de klinkende munten.
zaterdag, juni 13, 2009
donderdag, juni 11, 2009
Vrouw gooit matras met 700.000 euro weg
Bron: Depers
Een Israëlische vrouw uit Tel Aviv dacht een goede daad te doen: ze kocht een nieuwe matras voor haar moeder en gooide de oude weg. Maar toen haar moeder thuiskwam viel die bijna flauw van de verrassing, aldus Israëlische media woensdag. Ze had namelijk al haar spaargeld van omgerekend ruim 700.000 euro in de oude matras verstopt.
Toen ze de vergissing ontdekten, bleek de vuilnis ophaal dienst de matras al te hebben afgevoerd. De zoektocht op drie stortplaatsen daarna leverde niks op. De vuilnisdienst helpt de vrouw intussen met zoeken, maar het wordt moeilijk. Dagelijks worden er duizenden tonnen vuilnis afgeleverd. Eén stortplaats heeft extra veiligheids maatregelen genomen om gelukszoekers de pas af te snijden.
Toen ze de vergissing ontdekten, bleek de vuilnis ophaal dienst de matras al te hebben afgevoerd. De zoektocht op drie stortplaatsen daarna leverde niks op. De vuilnisdienst helpt de vrouw intussen met zoeken, maar het wordt moeilijk. Dagelijks worden er duizenden tonnen vuilnis afgeleverd. Eén stortplaats heeft extra veiligheids maatregelen genomen om gelukszoekers de pas af te snijden.
---------
"Liggende Gelden", zijn schadelijk voor de economie, geld moet rollen. Maar dan moet je het wel hebben natuurlijk.
vrijdag, juni 05, 2009
David Carradine overleden
Indrukwekkende kreten slaakten we, sprongen de lucht in en smeten onze benen in de raarste kronkels. Wild draaiden we met onze armen, de handen met gestrekte vingers, in onze fantasie waren het onverwoestbare wapens. Sommigen schopten zo hoog dat hun broek in het kruis scheurde, tot groot vermaak van klas genoten en tot woede en moedeloosheid van moeders. "Jongen stop toch eens met de achterlijke gegil en gespring, straks breek je nog wat" . Geen sprake van natuurlijk, de volgende dag renden we weer over het schoolplein, takken of pvc electrische pijpjes waren onze slag en verdedigings stukken. En dan gilden we; "Everie boddie was kungfoe faiting, OEH".
Alles geinspireerd door de onvergetelijke TV serie "Kung Fu" met de lenige en snelle held Grasshopper. Hoofdrolspeler David Carradine speelde later in nog wel 100 films onder andere in Kill Bill. Deze herinneringen kwamen in mij boven toen ik op het web las dat David zich in een hotel kamer heeft opgehangen. De "onverwoestbare" leeft niet meer. Ouder worden is afscheid nemen. Bekenden en familie leden vallen weg, dat hoort bij het leven. Een troost: je gedraagt je zo oud als je je voelt. In het artikel stond dat David graag het gezelschap op zocht van veel jongere vrouwen, met een citaat 'Vrouwen van mijn eigen leeftijd zijn vaak veel ouder dan ik'. Een mooie gedachte om even bij stil te staan.
Bron: Het Nieuwsblad
donderdag, juni 04, 2009
Late dienst.
De late dienst vandaag. Er moet iemand zijn van 7 tot 18.30 uur, dus werken we in diensten. De een vroeg, de ander ander laat en een paar in het midden. Zo is er een passende bezetting op de tijden dat het nodig / overeengekomen is. Normaal die ik de "vroege", maar vandaag dus niet. Er is een training in IJsselstein waar wat collegas naar toe gaan, die moeten nu eerder weg, dus een dienst geruild en ik blijf laat vandaag. Om te voor komen dat ik er toch vroeg zou zijn, mijn wekker niet aangezet, maar gelijk op gestaan met M en K. K moet op tijd naar school, dan ga ik ook de deur uit. Ben ik toch nog wat te vroeg, maar dat vindt ik niet erg. Alles is anders lijkt het wel. Samen ontbijten is toch prettiger dan alleen, al kost het wel meer tijd. Normaal trek ik mijn kleren aan onder het eten. ( eet ik onder het aankleden ) Spaart weer tijd uit. Er staan andere mensen bij de bus halte dan ik gewent ben, en er zitten ook meer mensen in de bus. Het is drukker rond dit tijd stip. In de metro kan ik niet zitten, veel te druk naar mijn zin. Een etter staat te blerren in haar
telefoon, een oud wijf duwt een tas in mijn buik. Wat een gedoe. Gelukkig is het op het werk niet druk, en heb ik de tijd om de gemiste koffie rondes in te halen. De gereserveerde laptops klaar gezet. Vandaag worden de oude telefoons uitgeschakeld en worden we afhankelijk van de nieuwe IP telefoons die aan de pcs hangen. Toch maar eens de instructie op het intranet lezen, want ik wil de nummers weer allemaal programmeren die ik in het oude toestel had. Kibbeling in de kantine vandaag. Tegen 2 uur gebeld met M. Vanavond gaan we "uit eten", nou... we gaan met K naar de Mc D. Nou maar hopen dat het daar niet druk is. En dan moet ik nog gaan stemmen.
telefoon, een oud wijf duwt een tas in mijn buik. Wat een gedoe. Gelukkig is het op het werk niet druk, en heb ik de tijd om de gemiste koffie rondes in te halen. De gereserveerde laptops klaar gezet. Vandaag worden de oude telefoons uitgeschakeld en worden we afhankelijk van de nieuwe IP telefoons die aan de pcs hangen. Toch maar eens de instructie op het intranet lezen, want ik wil de nummers weer allemaal programmeren die ik in het oude toestel had. Kibbeling in de kantine vandaag. Tegen 2 uur gebeld met M. Vanavond gaan we "uit eten", nou... we gaan met K naar de Mc D. Nou maar hopen dat het daar niet druk is. En dan moet ik nog gaan stemmen. dinsdag, juni 02, 2009
Brieven schrijven doe je zo
R is op werkweek, 4 dagen naar zeeland met de klas. Fiets, slaapzak en mp3 speler mee. Hij wilde graag ook zijn DS mee, maar dat leek ons geen goed idee. Uiteindelijk begreep hij dat wel. Van school mag ook zijn mobieltje niet mee. Daar hebben wij op onze beurt dan begrip voor, maar toch, als er nou wat gebeurt, dan kan hij niet bellen. En als je een mobiel bij je hebt, kan de politie je altijd vinden dankzij de zendmast peiling. Maar goed, de school wil natuurlijk voorkomen dat de kids de hele dag/nacht gaan bellen. Niet alleen voor R is het spannend, voor ons ook, voor het eerst is hij meerdere dagen 'uit ons zicht'. Wel een goede gelegenheid zijn kamer eens flink op te kuisen.
Mobiele telefoons en internet kunnen we nog zonder? Vroeger belden we van uit een telefooncel en je schreef af en toe een brief. Lang geleden dat ik een brief geschreven heb, ik heb nog een Tante in Spanje, die geen computer heeft ( ze is in de 80 ) zal ik die weer eens schrijven? En voor ik het wist zat ik dingen van mijn weblogs te copy-pasten naar een worddoc. Maak ik er een Family-Newsletter van, met een template van microsoft ziet dat er vast leuk uit. Noem je dat een brief schrijven? Ik klikte het dicht zonder op te slaan, pakte een pen en na lang zoeken vond ik ook nog een kladblok met lijntjes. En zo ging ik aan tafel zitten. Beste Tante..... schreef ik, wat is het lang geleden dat ik u geschreven heb. Dat weet zij ook wel bedacht ik toen, en scheurde het velletje af. Opnieuw. Beste Tante, hoe gaat het met u? ...... Tja. Lastig. Wat te schrijven? Wanneer was ze ook al weer jarig? Dan maak ik er een felici-flapbriefkaart van. Het staat niet in mijn agenda en de verjaardags kalender die op het toilet hing heb ik weg gegooid omdat er mensen op stonden die dood zijn of waar we om andere redenen geen contact meer mee hebben. Moet ik nog in de kast gaan zoeken naar oude agendas om er achter te komen wanneer Tante jarig is. Nou dat kost me allemaal te veel tijd hoor. Dus die brief komt nog wel eens. Of niet natuurlijk. En zo was de avond in eens om en had ik nog niets aan R zijn kamer gedaan. Op internet heb je van die handige sinterklaas gedichten generators en templates voor brieven waarmee je een klacht kunt indienen, of een abbo kan opzeggen. Bestaan er ook "Beste Tante hoe gaat het me U" brief templates? Wat denk je van een online curses "Brieven schrijven doe je zo".

Mobiele telefoons en internet kunnen we nog zonder? Vroeger belden we van uit een telefooncel en je schreef af en toe een brief. Lang geleden dat ik een brief geschreven heb, ik heb nog een Tante in Spanje, die geen computer heeft ( ze is in de 80 ) zal ik die weer eens schrijven? En voor ik het wist zat ik dingen van mijn weblogs te copy-pasten naar een worddoc. Maak ik er een Family-Newsletter van, met een template van microsoft ziet dat er vast leuk uit. Noem je dat een brief schrijven? Ik klikte het dicht zonder op te slaan, pakte een pen en na lang zoeken vond ik ook nog een kladblok met lijntjes. En zo ging ik aan tafel zitten. Beste Tante..... schreef ik, wat is het lang geleden dat ik u geschreven heb. Dat weet zij ook wel bedacht ik toen, en scheurde het velletje af. Opnieuw. Beste Tante, hoe gaat het met u? ...... Tja. Lastig. Wat te schrijven? Wanneer was ze ook al weer jarig? Dan maak ik er een felici-flapbriefkaart van. Het staat niet in mijn agenda en de verjaardags kalender die op het toilet hing heb ik weg gegooid omdat er mensen op stonden die dood zijn of waar we om andere redenen geen contact meer mee hebben. Moet ik nog in de kast gaan zoeken naar oude agendas om er achter te komen wanneer Tante jarig is. Nou dat kost me allemaal te veel tijd hoor. Dus die brief komt nog wel eens. Of niet natuurlijk. En zo was de avond in eens om en had ik nog niets aan R zijn kamer gedaan. Op internet heb je van die handige sinterklaas gedichten generators en templates voor brieven waarmee je een klacht kunt indienen, of een abbo kan opzeggen. Bestaan er ook "Beste Tante hoe gaat het me U" brief templates? Wat denk je van een online curses "Brieven schrijven doe je zo".
Abonneren op:
Posts (Atom)